BIP
11 BATALION DOWODZENIA
patron

 PATRON 11 BATALIONU DOWODZENIA
generał broni Zygmunt Sadowski

 

Urodził się 20 kwietnia 1946 r. w Stawiskach, w ówczesnym województwie bialskopodlaskim. Zasadniczą służbę wojskową odbywał w latach 1964-1965 jako marynarz w Centrum Szkolenia Specjalistów Marynarki Wojennej w Ustce. Po jej zakończeniu kontynuował służbę jako podchorąży Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych w Poznaniu. W 1968 r. został jednym z jej wyróżniających absolwentów, promowany do stopnia podporucznika przez gen. Józefa Urbanowicza.

Pierwszy przydział otrzymał do 13. Pułku Zmechanizowanego 5. Dywizji Pancernej w Kożuchowie, gdzie dowodził plutonem i kompanią oraz był szefem sztabu batalionu czołgów.W 1976 r. w drodze wyróżnienia został skierowany na studia w AkademiiWojsk Pancernych w Moskwie. Po ich ukończeniu, w 1979 r., został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu 18. Pułku Czołgów 4. Dywizji Zmechanizowanej w Wędrzynie. W okresie 1981-1984 dowodził 12. Pułkiem Zmechanizowanym 4. Dywizji Zmechanizowanej w Gorzowie Wielkopolskim. Dowodzony przez niego pułk uzyskał tytuł przodującej jednostki Śląskiego Okręgu Wojskowego. W 1984 r. powierzono mu obowiązki szefa sztabu-zastępcy dowódcy 5. Dywizji Pancernej stacjonującej w Gubinie. Po ukończeniu w 1988 r. Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, w stopniu pułkownika, objął 2-letnie dowodzenie 11. Dywizją Pancerną w Żaganiu.

W latach 1990-1996 pełnił funkcję szefa sztabu-zastępcy dowódcy ŚOW we Wrocławiu. Na tym stanowisku kierował w 1994 r. m.in. pierwszymi ćwiczeniami międzynarodowymi w ramach programu "Partnerstwo dla Pokoju" pk. "Most Współpracy" (CooperativeBrigde) w Biedrusku, w którym uczestniczyło 900 żołnierzy z 13 państw. W 1991 r. Prezydent RP nadał mu stopień generała brygady. W 1996 r. został szefem Zarządu Programowania Rozwoju Sił Zbrojnych Sztabu Generalnego WP. Kierował wówczas pracami Zarządu nad opracowaniem projektu Programu Integracji z Organizacją Traktatu Północnoatlantyckiego i Modernizacji Sił Zbrojnych RP na lata 1998-2012" i "Kwestionariusza Planowania Obronnego" oraz wykorzystania "ModeluZarządzania Zasobami Obronnymi". W latach 1998-2000 pełnił obowiązki dowódcy Korpusu Powietrzno-Zmechanizowanego w Krakowie.

W maju 1999 r. otrzymał stopień generała dywizji. W 2001 r. został pierwszym polskim dowódcą polsko-niemiecko-duńskiego Wielonarodowego Korpusu Północ-Wschód w Szczecinie. Dowodził lądowym komponentem podczas ćwiczeń pk. "StrongResolve 2002". Był laureatem prestiżowej nagrody "Buzdygany" nadanej mu przez tygodnik "Polska Zbrojna" w 1995 r. W sierpniu 2001 r. awansowany został do stopnia generała broni.

W 2002 r. wpisano go do Honorowej Księgi Ministra Obrony Narodowej. Zmarł nagle, 17 grudnia 2003 r. Został pochowany na wrocławskim Cmentarzu Grabiszyńskim. Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Armii Bundeswehry, a pośmiertnie - Medalem Wielonarodowego Korpusu Północ - Wschód.

 

Decyzja Ministra Obrony Narodowej w sprawie nadania imienia patrona.

Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych